شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت لب و دل می‌پردازد. شاعر به توصیف عشق و خوشی‌های آن می‌پردازد و احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق ابراز می‌کند. او لب معشوق را چون تخم مزرعه‌ی امید می‌داند و چهره‌اش را به عنوان ستاره‌ای در شب توصیف می‌کند. همچنین به نقش شراب و باده در انس و دوستی اشاره می‌کند و بر اهمیت companionship تأکید دارد. در نهایت، شاعر از لحظات شاد و دل انگیز با دوستان و محبوبش سخن می‌گوید و خواهان پیوندی عمیق و بدون هیچ نقصی است.
خیال خال لبت تخم مزرع امل استهوای خط تو ختم صحیفه عمل است
هوش مصنوعی: تصویر خال لب تو، نشانه امیدها و آرزوهاست و عشق به خط تو، آخرین صفحه زندگی من را رقم میزند.
اگر نه رقعه قتل من آرد از تو رسولرسول قاصد جان رقعه نامه اجل است
هوش مصنوعی: اگر پیام بر تو نامهای برای کشتهشدن من بیاورد، آن نامه نشان مرگ من است، نه پیامی از تو.
زکات آن لب میگون به می پرستان دهقبول خیر محال است اگر نه در محل است
هوش مصنوعی: به بوسههای دلنشین لبان زیبا، باید به عابدان و مینوشان احترام گذاشت. اگر این کار انجام نشود، نیکوکاری در جایی که آن لبها هستند، ممکن نخواهد بود.
می شبانه خمار سحر نمی ارزدخوش آن حریف که مست صبوحی ازل است
هوش مصنوعی: بهترین حالت این است که در میخانه، حال و هوای شب و مستی صبحگاهی را نچشانیم، چرا که خوشبختتر آن کسی است که همیشه غرق در شوق و خوشی روحانی و ابتدایی است.
به غیر نی که شد از خود تهی نمی بینمدرین زمانه رفیقی که خالی از خلل است
هوش مصنوعی: در این زمانه فقط نی را میبینم که از خود خالی شده و دیگر هیچ دوستی را نمییابم که بدون عیب و نقص باشد.
حریف باده گسار و ندیم نکته گزارصراحی می ناب و سفینه غزل است
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به وصف دو شخصیت می‌پردازد: یکی دوست یا همدمی که به خوشی و لذت بادهگساری می‌پردازد و دیگری کسی که به نکات زیبا و عمیق اشاره می‌کند. همچنین، شاعر از صراحی (پیاله یا ظرف شراب) و غزل به عنوان نمادهایی از شعر و هنر یاد می‌کند. این بیان نشاندهنده پیوند میان لذتهای دنیایی و زیباییهای هنری است.
به وصف آن گل عارض مدام جامی راچو غنچه دفتر رنگین نهفته در بغل است
هوش مصنوعی: توصیف آن گل زیبا و چهره‌اش همیشه جاری است، همچنان که جامی در آغوش خود مانند غنچهای، کتابی رنگارنگ و پر از زیبایی را پنهان کرده است.