شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های طبیعت و عشق اشاره دارد. شاعر به توصیف یک گُل و شاهد بستان می‌پردازد که چشمانش شبیه نرگس و رویش همچون گلی زیباست. سایه‌ای که بر برگ‌های گل او افتاده، نشانه‌ای از عشق و زیبایی است. همچنین شاعر به تأثیر عشق بر غنچه‌ها و بلبلان اشاره می‌کند و می‌گوید که گل‌ها و لاله‌ها تحت تأثیر شراب حیاتبخش آسمان به شکوفایی و سبزی رسیده‌اند. در این بزم و شوری که در چمن و طبیعت به وجود آمده، بلبل‌ها و مرغ‌ها به زیبایی سرود می‌خوانند و وجود آنها نشانه‌ای از شادابی و نشاط عالم است. در کل، شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت و احساسات عاشقانه پرداخته و حس شادابی و نشاط را به تصویر می‌کشد.
شاهد بستان که چشمش نرگس و رویش گل استسایه بر برگ گل او کرده شاخ سنبل است
هوش مصنوعی: در باغ، کسی را میبینیم که چشمانش شبیه نرگس و چهرهاش مانند گل است. سایه‌ای که بر روی برگ گل او افتاده، ناشی از شاخ سنبل است.
مجمر فیروزه دان هر غنچه را کز گل در آنآتشی افروخته از بهر داغ بلبل است
هوش مصنوعی: هر غنچهای که در این کاسه فیروزهای قرار دارد، آتش عشق بلبل نسبت به گل را در دل خود دارد.
کوه و صحرا بس که می خوردند از جام سحابلاله ها بر رویشان افتاده زان می گل گل است
هوش مصنوعی: کوه و دشت به قدری از باران سیراب شدهاند که گلهای لاله بر روی آنها شکفته و نمایان گشتهاند.
بس که از سبزه زمینها سبز شد هر پشته راچوک کرده بختیی دان کز سقرلاطش جل است
هوش مصنوعی: به خاطر رشد فراوان سبزهها، هر تپهای پر از سبزینی شده است، و این نشانه‌ای است از خوششانسی و برکت.
طره شمشاد کش بسته گره دست صباآمده بر سر ز خوبان چمن چون کاکل است
هوش مصنوعی: موهای زیبا و خوشحالت دختری که نسیم آن را به حرکت درآورده، به مانند گرهی ظریف و دلفریب بر سر او نشسته است، و این تصویر به زیبایی چمنزار و گلهای آن اشاره دارد.
تا کند بلبل به بزم گل مکرر قول خویشاز صراحی آن نه قلقل بلکه تکرار قل است
هوش مصنوعی: بلبل در جشن گل، بارها وعدهاش را برمیگرداند، ولی این بار از جام نمینوشد، بلکه به تکرار آواز خود می‌پردازد.
بر سماع شعر جامی بس که در وجدند و حالدر چمن افتاده از غوغای مرغان غلغل است
هوش مصنوعی: در خوشاحالی و شادابی شعر جامی، به قدری شور و حرارت وجود دارد که در باغ به خاطر سر و صدای پرندگان، فضا پر از غوغا و نشاط است.