شمارهٔ ۲۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر زیبایی‌ها و ویژگی‌های معشوقش را توصیف می‌کند. او به خطی اشاره می‌کند که بر روی چهره او نوشته شده و شب را با روز تلفیق کرده است. همچنین به وضوح و زیبایی معشوقش در مقایسه با سوره شب می‌پردازد. شاعر از خط سبز و زیبایی چهره او یاد می‌کند و لبانش را به شیرینی و عطر بهشت تشبیه می‌کند. همچنین، درد و انتظارش را در اشک‌هایش بیان می‌کند و می‌گوید که این نظم و شعر برای شهرت نیست، بلکه یادگاری برای دوستانش بر روی ورق زندگی نوشته شده است.
یار خطی که بر عذار نوشتیولج اللیل فی النهار نوشت
هوش مصنوعی: دوست من در چهرهاش خطی کشیده که نشاندهندهٔ شب در روز است.
والضحی را که واضحش رخ اوستسورة اللیل بر کنار نوشت
هوش مصنوعی: به صبح روشن توجه کن که چهرهاش همچون صبح صادق است، و من، کناری از شب را در این باره نوشتهام.
به خط سبز وصف خط رخشسبزه بر طرف لاله زار نوشت
هوش مصنوعی: با قلم سبز، زیبایی خط نارنجی رنگش را در کنار لالهزار تازهای به تصویر کشید.
لب او پر شکر به مشک و گلابمرهم سینه فگار نوشت
هوش مصنوعی: لبان او شیرین و خوشبو هستند، مانند شیرینی شکر و عطر گل. این زیبایی و لطافت برای تسکین دل عاشق نوشته شده است.
بر بیاض رخم محرر اشکقصه درد انتظار نوشت
هوش مصنوعی: بر روی چهره سفیدم، با اشکهای ناشی از درد انتظار، داستان غم و غصهام را نوشتم.
قصد شهرت نبود جامی راکین همه نظم آبدار نوشت
هوش مصنوعی: او وقتی به سرودن اشعار زیبا پرداخت، هدفش این نبود که معروف شود، بلکه تنها به خاطر عشق و علاقهاش به شعر چنین آثاری را خلق کرد.
بهر احباب بر صحیفه دهرنکته ای چند یادگار نوشت
هوش مصنوعی: برای دوستانم بر صفحه زندگی چند نکته به یادگار نوشتم.