شمارهٔ ۲۹۳ - جامی

پیش تو جا نمی توانم کردوز تو خو وا نمی توانم کرد

می توانم ز خویش قطع امیدوز تو قطعا نمی توانم کرد

بی تو گفتم که صبر پیشه کنمگفتم اما نمی توانم کرد

خود کرم کن به بوسه موعودکه تقاضا نمی توانم کرد

سوختم ز آتش نهان و هنوزآشکارا نمی توانم کرد

سرو خواندم قد تو را وز شومسر به بالا نمی توانم کرد

جامی از من شکیب و صبر مجویکه من اینها نمی توانم کرد