شمارهٔ ۳۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دلتنگی خود می‌گوید. او توصیف می‌کند که در شب، زیبایی معشوقش چقدر دل او را می‌رباید و به جنونش می‌افزاید. از خون دل کسانی که عاشق او بودند سخن می‌گوید و بوی خون را به خاطر جفایی که بر او رفته، حس می‌کند. شاعر احساس می‌کند که مانند فرهاد، دلی پر از غم دارد و ناله‌اش از دلش بلند می‌شود. او به رنگ لاله و اشک‌هایش مثل گل اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر از معشوقش جفایی به او برسد، نمی‌تواند از او گله کند. در نهایت، از معشوق می‌خواهد که وقتی در خوشی و عیش نشسته، یک بار درباره اش بیندیشد و شاید از دلش به یاد او بیفتد.
چو در شبگون لباس آن مه به گشت شب برون آیددلم زان شکل عیارانه در قید جنون آید
هوش مصنوعی: وقتی که در شب تار، آن ماه زیبا بیرون میآید، دل من به خاطر آن زیبایی فریبنده دچار جنون و حیرت می‌شود.
ز بس خون حریفان ریخت آن ترک جفاپیشهغباری کز سر آن کوی خیزد بوی خون آید
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه آن ترک بیرحم خون حریفان زیادی را ریخته، بویی از خون از گرد و غباری که از آن کوی بلند می‌شود، به مشام میرسد.
مریز ای دیده خون دل مباد آن چند پیکانشکه شد آب از تف و تاب درون با آن برون آید
هوش مصنوعی: ای چشم، خون دل نریز؛ مبادا چند تیر که از شدت حرارت و جنون درون برآید، به بیرون بیفتد.
چنان کوهی که بر دل داشت فرهاد از غم شیرینصدای ناله تا اکنون سزد کز بیستون آید
هوش مصنوعی: فرهاد به خاطر عشق شیرین، غم و اندوه زیادی را تحمل میکرد، به گونهای که این احساساتش به اندازه کوه بزرگی سنگین و سخت بود. بنابراین، طبیعی است که صدای ناله‌اش از بیستون به گوش برسد.
شدم چون لاله رنگین جامه ای شاخ گل نازکز بس کز دیده بی روی تو اشکم لاله گون آید
هوش مصنوعی: من مانند لالهای رنگین شدهام و جامهام شبیه به آن است. شاخ گل نازکی دارم که به خاطر اشکی که از دیدنت میریزید، رنگش مانند لاله است و زیباییام تحت تاثیر جداییات قرار گرفته است.
جفایی گر رسد از تو من و از تو گله حاشاتو خود لطفی ز سر تا پای اینها از تو چون آید
هوش مصنوعی: اگر از تو آسیبی به من برسد و من از تو شکایت کنم، نه! تو خود لطفی داری که از سر تا پای تو نشأت میگیرد. چطور میتوانم از تو شکایت کنم؟
خدا را چون به بزم عیش بنشینی بگو یک رهطفیل دیگران بیچاره جامی هم درون آید
هوش مصنوعی: وقتی که در جمع و صفای دوستان نشستهای و شادمانی میکنی، به خدا بگو یک بار هم به خاطر دیگران، خودت را در آن جمع دعوت کن و از خوشیها بهرهمند شو.