شمارهٔ ۶۸۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق و بی‌نظیر شاعر به معشوقش است. او از احساس غم و اندوه خود به دلیل دوری از معشوق می‌گوید و تاکید می‌کند که نمی‌تواند بدون دیدن او زندگی کند. شاعر هرگونه جدایی را ناشی از بی‌تابی و درد می‌داند و بیان می‌کند که در این دنیا کسی را غیر از معشوق خود نمی‌شناسد. همچنین از دیگران می‌خواهد که راز دلش را فاش نکنند، زیرا کسی را جز معشوق خود محرم نمی‌داند. در کل، شعر نشان‌دهنده وابستگی شدید و نیاز به حضور معشوق است.
ز عشقت سینه بی غم نبینمز شوقت دیده بی نم نبینم
هوش مصنوعی: از عشق تو، نمیتوانم سینهای بدون غم ببینم و از شوق تو، چشمی بدون اشک پیدا نمیکنم.
غم روی تو دارم جای آن هستاگر من بعد روی غم نبینم
هوش مصنوعی: من به خاطر چهره زیبای تو همیشه غمگینم و این احساس جایگاهی دارد، اگر بعد از این دیگر غمی در چهرهام نبینم.
مگو از غیر من بگسل که من خودکسی غیر از تو در عالم نبینم
هوش مصنوعی: نمیگویم که از دیگران جدا شو، زیرا من در این دنیا کسی غیر از تو نمیبینم.
ز تو هر بیدلی بیند جفاییمن بی صبر و دل آن هم نبینم
هوش مصنوعی: از تو به هر کس که بیصبری و دلزدگی را میبیند، من به خاطر بیصبر بودن و دلتنگیام نباید جفایی را ببینم.
طبیبی را نمودم چاک دل گفتبرو کین درد را مرهم نبینم
هوش مصنوعی: به پزشکی مراجعه کردم و آهی در دل کشیدم و او گفت برو، من نمیتوانم برای این درد درمانی پیدا کنم.
مپوش آن رخ مباد از غم بمیرماگر روی تو را یکدم نبینم
هوش مصنوعی: چهرهات را پنهان نکن، چون مرگ را از غم جداییات حس میکنم. اگر لحظهای نتوانم روی تو را ببینم، مانند مرگی دردناک برایم خواهد بود.
به هر کس راز دل مگشای جامیکه در عالم کسی محرم نبینم
هوش مصنوعی: به هیچ کس راز دل خود را فاش نکن، چون کسی را در دنیا نمیبینم که به رازداری و محرمی او اعتماد داشته باشم.