شمارهٔ ۷۶۶

هوش مصنوعی: این شعر در مورد احساسات و دردهای عاشقانه است. شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که دیگر او را آزار ندهد و به خاطر خداوند از آزار یاران و دوستان پرهیز کند. او به داغی که بر دلش نشسته اشاره می‌کند و می‌گوید که این داغ بی‌مرهم، تحمل درد را برای او سخت کرده است. شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که به او توجه کند و از رفتارهای جفا‌آمیز خود دست بردارد، زیرا این رفتارها بر دل او و دیگران تأثیر منفی می‌گذارد. در بخش پایانی، شاعر با اشاره به سوارانی که می‌گذرند، به موانع و سختی‌هایی که بر سر راه عشق قرار دارند، می‌پردازد و از معشوقه‌اش می‌خواهد که با رفتارهای ناپسند خود بر این باران غم نافزاید.