شمارهٔ ۸۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به زیبایی‌های معشوق خود اشاره می‌کند. او ویژگی‌های صورت و ابروهای او را ستایش می‌کند و از دل شکسسته‌اش می‌گوید. معشوق دارای خالی بر ذقن است که به زیبایی‌اش افزوده و شاعر اعتراف می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند مانند او باشد. او همچنین به اثرات عشق و زندگی در زندگی دل‌خستگان اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که در این حال دل شکستگی برای خود باده بنوشند و از زندگی لذت ببرند. به‌طور کلی، شعر به تمجید از زیبایی و عشق پرداخته و احساسات عمیق عاشقانه را منتقل می‌کند.
سیب زنخدان تو را به ز بهیافت دلم متعه الله به
هوش مصنوعی: سیب زیبای تو را به خوبی یافتم و دل من به تو وابسته شده است.
دانه خال از ذقنت چون نموددانه چو هرگز ننماید ز به
هوش مصنوعی: وقتی دانهای از روی ذقن تو پیدا شد، به آن دانه نگاه نکن، چون هیچگاه نمی‌تواند به زیبایی تو باشد.
گشت به از دانه خال آن ذقنگرچه بود میوه بی دانه به
هوش مصنوعی: یعنی اگرچه میوهای بیدانه بهتر از دانهدار باشد، اما زیبایی و جذابیت دانهی خالدار بر آن میچربد.
گفت زهی هر که بدید ابرویتنیست بلی چاره کمان را ز زه
هوش مصنوعی: هر کس که ابروهای تو را ببیند، احساس حسرت می‌کند، زیرا در دنیا هیچ چارهای برای کمان عشق به جز تیر عشق تو وجود ندارد.
غم چو دهی قسمت دل خستگانقسمت من بیش ده و پیش ده
هوش مصنوعی: اگر غم را میان دلهای خسته تقسیم کنی، من هم سهم بیشتری میخواهم و جلوتر از دیگران، بیشتر از این غم به من بده.
نیست به چالاکی و چستی چو تونی که میان بست به چندین گره
هوش مصنوعی: هیچکس به اندازه تو چالاک و توانا نیست که بتواند چنین پیچیدگیهایی را به آسانی باز کند.
بین لب او جامی و بی خود بیفتباده خور و مست شو و سر بنه
هوش مصنوعی: در لابهلای لبهای او، جامی وجود دارد؛ پس بیدلیل لب به باده بزن و مستی کن و سر خود را به شوق و حال خوش بسپار.