شمارهٔ ۸۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و او را به مثابه نمایانگر جمال الهی می‌داند. او می‌بیند که کمال و زیبایی ازلی در چهرهٔ معشوق تجلی یافته است. همچنین به عشق و نیاز انسان به این معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که توجه به ظواهر و زیبایی‌های دنیوی نمی‌تواند نیاز واقعی را برآورده کند. شاعر از شیخ می‌خواهد که درباره عشق به بتان (معشوقان دنیوی) قضاوت نکند زیرا عشق حقیقی به خداوند باید درک شود. در نهایت، به این نکته اشاره می‌کند که درودی به میان جویندگان عشق و حقیقت می‌تواند به درک عمیق‌تری از وجود منتهی شود.
ز هر طرف که درآمد گشاده رخ آن ماهمرا مشاهده شد سر ثم وجه الله
هوش مصنوعی: از هر سمتی که به سمت من آمد، چهرهی باز و زیبای آن ماه را دیدم و این نشانهای از ظهور خداوند است.
کمال حسن ازل در جمال او دیدمچو بست بند قبا و شکست طرف کلاه
هوش مصنوعی: من زیبایی تمام و کمال را در چهره او مشاهده کردم زمانی که او دکمههای لباسش را بست و لبههای کلاهی که بر سر داشت را شکست.
غلام لطف خرام ویم که سالک راگهی برد به سر راه و گه برد از راه
هوش مصنوعی: بنده همیشه تحت تاثیر جذابیت و نازکی او هستم، گاهی او مرا به مسیر درست هدایت می‌کند و گاهی از آن منحرف میسازد.
سر نیاز به راهش چه سود چون نکندز ناز و حشمت و خوبی به زیر پای نگاه
هوش مصنوعی: وقتی کسی به زیردستی و احترام به دیگری توجه نمیکند، تلاش و کوشش برای نشان دادن ناز و زیباییاش بیفایده است.
مکن به عشق بتان عیب اهل دل ای شیخز سر عاشق عارف خدا بود آگاه
هوش مصنوعی: ای شیخ، در عشق بتان به اهل دل عیب مگیر؛ زیرا عاشق واقعی، عارف به خداوند است و از حقیقت عشق آگاه است.
حدیث عشق که منشور دولت ابد استبه گفت و گوی مقلد کجا شود کوتاه
هوش مصنوعی: داستان عشق، که نمایانگر سلطنتی جاودانه است، آیا می‌تواند در صحبتهای سطحی پیروان خلاصه شود؟
شهود یار در اغیار مشرب جامی ستکدام غیر که لاشی ء فی الوجود سواه
هوش مصنوعی: دیدن محبوب در دیگران همانند نوشیدن جامی است که هیچ چیز دیگری در وجود ندارد جز او.