شمارهٔ ۸۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این متن به بیان احساسات خود در مورد عشق و دلتنگی می‌پردازد. او از درد دلش در کنار ماه و ماهی صحبت می‌کند و می‌گوید که معلمی پیر در تلاش برای آموزش طرز عشق ورزیدن به دیگران است، اما این آموزش فایده‌ای ندارد. شاعر به یادی از معشوقش می‌افتد و می‌گوید که چشمانش از اشک و آه خالی نیست. او احساس می‌کند رقیبش نمی‌تواند به او نگاه کند و از محبتش بی‌خبر است. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که دردی عاشقانه و دلی شکسته دارد و از معشوقش می‌خواهد که او را درک کند.
آب چشمم تا به ماهی رفت و آهم تا به ماههست بر درد دل من ماه تا ماهی گواه
هوش مصنوعی: اشکهای من به عمق دریا رسیده و نالههایم تا دورترین نقاط آسمان رفته است. تنها شاهد بر غم دل من، ماه و ماهی هستند که در کنار هم هستند.
شد معلم پیر در تعلیم خلق اما چه سودچون ندارد ابجد عشقت درست آن طفل راه
هوش مصنوعی: معلم سالخورده در آموزش مردم کوشید، اما نتیجهای ندارد؛ زیرا عشق تو را نمیداند و آن کودک راه درست را نمیشناسد.
بعد ایامی که می بینم رخت پیش نظرگاه آب دیده مانع می شود گه دود آه
هوش مصنوعی: بعد از مدتی که میگذرد، وقتی به تو نگاه میکنم، اشکهایم مانع دیدن تو میشود و تنها عواطفی چون دود و آه را احساس میکنم.
خاک پایت را نگه می دارد از رویم رقیبآن سیه رو هیچ روی من نمی دارد نگاه
هوش مصنوعی: خاک پای تو مرا از چشم رقیب حفظ می‌کند، چرا که او هیچگاه نمی‌تواند به من بنگرد.
افتم از شوقت من گریان به پای سرو و گلغرقه گشتم می زنم دستی به هر شاخ گیاه
هوش مصنوعی: به خاطر عشقم به زیباییهای طبیعت، بر زمین افتادهام و با اشکهایم در کنار درختان و گلها غرق شدهام. به هر گیاهی که میبینم، دستی میزنم و با آن ارتباط برقرار میکنم.
جان شیرین گفتم آن لب را ز من تلخ آمدشگر پذیرد عذرم اکنون هستم از جان عذرخواه
هوش مصنوعی: می‌گوید وقتی که سخن از دل شیرینم به آن لب میگویم، تلخی آن را حس می‌کند. اما اگر او عذر من را بپذیرد، هماکنون از جان خود بابت این موضوع عذرخواهی میکنم.
نیست جامی را جزا با این همه دعوی مهرزان رخ نیکو جز آهی احسن الله جزاه
هوش مصنوعی: هیچ جامی وجود ندارد که به خاطر این همه ادعای عشق و محبت، جز آهی برای زیبایی آن چهره نیکو پاداش دهد.