شمارهٔ ۹۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و احساسات عشق و عاشقی می‌پردازد. شاعر از صدای غژکی سخن می‌گوید که نشان دهنده شور و شوق عاشقان است و به نغمات معنوی اشاره می‌کند. او از زهد خشک و تردید در آن یاد می‌کند و می‌گوید که عشق و شور در جمع عاشقان حاکم است. همچنین به نیکبختی و بدبختی‌ها اشاره کرده و از آغوش عشق به عنوان منبع شیرینی و نعمت یاد می‌کند. کل شعر به جستجوی زیبایی و شوق در عشق و زندگی می‌پردازد.
صدای آن غژکم کشت و شکل آن غژکیکه شور مجلس عشاق شد ز پر نمکی
هوش مصنوعی: صدای آن غژک (آوایی دلنشین) جان را میگیرد و به شکلی که آن غژک (عشق) شور و حال جذابی به محفل عاشقان میبخشد، همه چیز را پر از شور و شیدایی می‌کند.
ز پرده بشری می زند نوا لیکنرسد به گوش من آواز سبحه ملکی
هوش مصنوعی: از دل انسان صدایی به گوش میرسد، اما آنچه من میشنوم، صدای نیایش و تسبیح فرشتهای است.
دمید صبح یقین از فروغ جام ای شیخز زهد خشک چرا مانده در حجاب شکی
هوش مصنوعی: صبح واقعی با نور جام شما، ای شیخ، دمیده است. چرا همچنان با زهد خشک خود در حجاب تردید ماندهای؟
ز سعد و نحس فلک دم زند منجم شهرز بزم عشرت ما دور باد آن فلکی
هوش مصنوعی: از سرنوشت و تاثيرات آسمانی سخن می‌گوید که منجم برای ما از شادی و لذت دوری می‌کند. امیدوار است که آن سرنوشت ناخوشایند از لذت و خوشی ما دور باشد.
عروس عشق تو را دایه شد نمی دانمکه شیر ذوق ز پستان او چرا نمکی
هوش مصنوعی: عزیزم، خود عشق تو گامزن دنیای جدیدی شده است. نمیدانم که چرا آنچه از لذت و شوق کسب میکنم، همچون زهر شیرینی است که از محبت او میچشد.
سحاب مکرمت و آب رحمتی جاناولی چه سود که بر کشتزار ما نچکی
هوش مصنوعی: ای دوست، تو به مانند ابر مهربانی و باران رحمت هستی، اما چه فایده دارد که بر زمین کشاورزی ما نبارید؟
هزار بلبل خوشگوست جامی آن گل رایکی بنال نه آخر ازان هزار یکی
هوش مصنوعی: هزار بلبل خوشخوان وجود دارند که در وصف آن گل میخوانند، اما تنها یکی از آنها باید از شدت عشق و شوق، ناله کند و این کافی است، نه اینکه از میان تمام آنها فقط یکی در این حالت باشد.