شمارهٔ ۱۰۰۳
هوش مصنوعی: این شعر به انسان می‌گوید که از غم و نگرانی‌های بیهوده دست بردارد و به خداوند پناه ببرد تا آرامش یابد. شاعر به زیبایی توصیف می‌کند که در زندگی، انسان‌ها باید از آلودگی‌های دنیوی دوری کنند و نگذارند که احساسات منفی آن‌ها را درگیر کند. او همچنین به اهمیت بیداری در جمع افراد خردمند و دوری از خشونت در روابط اشاره می‌کند. در نهایت، گفته می‌شود که باید سعی کنیم از وجود خود کم کنیم تا به نوعی به کمال برسیم و از نگرانی‌های دنیوی رها شویم.
تا کی از خلق اسیر غم بیهوده شویاز همه رو به خدا آر که آسوده شوی
هوش مصنوعی: تا کی باید به خاطر دیگران و غمهای بیفایده سربازی کنی؟ بهتر است به سمت خدا روی که در این صورت آرامش پیدا خواهی کرد.
روز و شب در نظرت موج زنان بحر قدمحیف باشد که به لوث حدث آلوده شوی
هوش مصنوعی: روز و شب، مانند امواج دریا، در برابر چشمانت در حال حرکت هستند. جایز نیست که خود را به آلودگیها و ناپاکیها بیفکنی و از این زیباییها دور شوی.
مس قلبی چه تکاسل کنی اکسیر طلبزان چه حاصل که به تلبیس زراندوده شوی
هوش مصنوعی: دل زندهات را به خواب و بیتوجهی میگذرانید. از آنچه که دنبال میکنی، هیچ بهرهای نخواهی برد، زیرا در نهایت به چیزی میرسی که فقط ظاهری طلایی دارد و حقیقتی در آن نیست.
خواب بگذار که در انجمن زنده دلان گرشوی دیده ور از دیده نغنوده شوی
هوش مصنوعی: بهتر است به خواب بروی تا در جمع افرادی با دل زنده قرار بگیری؛ زیرا اگر چشمت را باز کنی، از زیبایی آنان غافل خواهی ماند.
مکن ای خواجه درشتی که درین تیره مغاکتا زنی چشم به هر زیر قدم سوده شوی
هوش مصنوعی: ای آقا، چرا اینقدر خشن و سختگیر هستی؟ در این دنیای تیره و تار، اگر هر قدمی که برمیداری را با دقت و مراقبت برداری، بهتر است.
سعی در کاستن هستی خود کن که چو ماهگر شوی کاسته شک نیست که افزوده شوی
هوش مصنوعی: تلاش کن که از وجود خود بکاهی، زیرا اگر مانند ماه کم شوی، بدون تردید به اوج میرسی و رشد میکنی.
جامی از فقر نسیمی به مشامت نرسدتا خوش از بوده و غمناک ز نابوده شوی
هوش مصنوعی: هیچ بویی از فقر به مشام تو نمیرسد، پس خوشحال باش از آنچه داری و از آنچه نداری غمگین نباش.