شمارهٔ ۱۰۰۸
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به زیبایی و قامت معشوق اشاره می‌کند و او را به شیری تشبیه می‌کند که در میان چمن‌ها می‌درخشد. او با قدرت جذابیت معشوق، از او می‌خواهد که با یک نگاه، حتی مردگان را زنده کند و از این زیبایی و جاذبه چاره‌ای جز عاشق شدن نمی‌بیند. شاعر در نهایت به بلندآوازه شدن عشق و شور و شیدایی ناشی از وجود این معشوق اشاره می‌کند.
با چنین قامت و بالا که توییکیست سرو چمن آنجا که تویی
هوش مصنوعی: با این قد و بالای خیرهکنندهای که تو داری، هیچکس در باغ چمن نمیتواند به زیبایی و جلال تو باشد.
به دمی زنده کنی صد مردهعیسی امروز همانا که تویی
هوش مصنوعی: با یک نفس میتوانی صد مرده را زنده کنی، همانطور که عیسی امروز این کار را کرد، تنها تو هستی که این قدرت را داری.
چند گویی که بگو جان تو کیستبه خدا ای بت رعنا که تویی
هوش مصنوعی: چرا اینقدر از جان تو صحبت میکنی؟ به خدا که تو خود آن زیبای دلربا هستی.
چون توانیم که عاشق نشویمبا چنین صورت زیبا که تویی
هوش مصنوعی: چگونه میتوانیم عاشق نشویم وقتی که تو به چنین زیبایی هستی؟
جامیا شهره شوی زود به عشقاین چنین واله و شیدا که تویی
هوش مصنوعی: به زودی در عشق به کسی مانند تو، شهرت و محبوبیت زیادی پیدا خواهی کرد.