شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره رهایی از خودپرستی و مشکلات دنیوی است. شاعر آرزوی ازادی از تنگ نظری و تنگ دستی را دارد و به فضایی راحت و آباد پس از رهایی از سختیهای زندگی اشاره میکند. او به دنبال آزادی از محنتهای وجودی است تا به آرامش برسد.
خوش آنکه ز قید خودپرستی برهیموز تنگ دلی و تنگ دستی برهیم
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسانی که از گرفتار شدن در خودخواهی آزاد شوند و از دل تنگی و فقر رهایی یابند.
بینیم فضای راحت آباد عدموز محنت تنگنای هستی برهیم
هوش مصنوعی: بیایید در آرامش و راحتی دنیای عدم زندگی کنیم و از دلتنگی و سختیهای این دنیای پر از زحمت دور شویم.