شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف زیبایی‌های فصل بهار و خوشی‌های زندگی می‌پردازد. او از سبزه‌ها و گل‌ها صحبت می‌کند و آرزوی شراب و بزم را دارد. از ساقی (مهماندار) می‌خواهد که برای او شراب گلرخی بیاورد و با آن لحظات خوشی را رقم بزند. شاعر به زیبایی و جذابیت‌های بهار اشاره می‌کند و درباره لذت‌های آن زمان صحبت می‌کند. همچنین، بر این نکته تأکید دارد که باید از لحظه‌ها استفاده کرد و به جای فکر کردن به آینده، در حال زندگی کرد و از دوستی‌ها و باده‌نوشی‌ها بهره برد.
بساط سبزه فکندند کوه و صحرا راز لاله آرزوی جام تازه شد ما را
هوش مصنوعی: در دشت و کوه، سفرهی سبزه و گل لالهای گستردهاند و آرزوی ما باز کردن جامی تازه و پر از شادی است.
کجاست ساقی گلرخ که رنگ لاله دهدبه بزم گل ز می لعل جام مینا را
هوش مصنوعی: کجاست آن ساقی با زیبایی گل که بزم گل را با رنگ لاله زینت ببخشد و می لعل را در جامی از مینا سرو کند؟
ازان میی که فروغش اگر رسد به سهیلعقیق ناب کند سبحه ثریا را
هوش مصنوعی: از آن شرابی که اگر نورش به ستاره سهیل برسد، میتواند دانههای عقیق را به رنگ و زیبایی ستاره ثریا درآورد.
به طرف باغ نه امروز بزم عیش که هستترانه های عجب بلبلان شیدا را
هوش مصنوعی: امروز به باغ نروید و خوشی و بزم را فراموش کنید، زیرا اینجا صدای زیبای بلبلان عاشق به گوش میرسد.
می مروق و فصل بهار و صوت هزارکجا به توبه شود میل طبع دانا را
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که در فصل بهار و در حال نوشیدن شراب و شنیدن صدای هزاران پرنده، نمیتوان به راحتی از تمایلات طبیعی و خوشی‌های زندگی دل کند و به توبه و خودسازی پرداخت. در واقع، زیبایی و لذت‌های زندگی باعث میشود که انسان کمتر به فکر اصلاح خود و ترک گناهان باشد.
دماغ عقل ز فکر زمانه سوداییستپیاله ای دو سه درده علاج سودا را
هوش مصنوعی: عقل انسان به خاطر اندیشههای پیچیده و نگرانیهای دنیای امروز، در وضعیت ناآرامی قرار دارد. اما هر چند که این دردها وجود دارند، میتوان با چند جرعه نوشیدنی آنها را تسکین داد.
به باده وقت خود امروز صرف کن جامیگذار با کرم دوست کار فردا را
هوش مصنوعی: امروز را با لذت و نوشیدن شراب بگذران و زمان را صرف کن، زیرا فردا را باید به مهربانی دوست بسپاری.