شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر از یک شاعر عاشقانه است که احساسات عمیق و عذابی را که از جدایی یار خود می‌کشد، بیان می‌کند. شاعر از فقدان محفل دوستان و یاد یار خود صحبت می‌کند که او را رنج می‌دهد. او به شدت از دوری معشوق غمگین است و حتی احساس می‌کند که عشق همه‌ی وجودش را تحت تأثیر قرار داده و او را به عذاب انداخته است. شاعرانگی او در توصیف حسرت و درد ناشی از عشق، نشان از عمق معانی درونی‌اش دارد و در نهایت، بیان می‌کند که عشق او آنقدر عمیق و غیرقابل توصیف است که حتی به او اجازه‌ی سخن گفتن نمی‌دهد.
نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرانه یاد او هوس انجمن گذاشت مرا
هوش مصنوعی: نه فضای چمنزار و زیباییهای آن مرا به یاد دوست انداخت، نه خاطره او توانست آرزوی جمع دوستان را در من زنده کند.
ربوده بود ز من یار من مرا یا ربچه جرم رفت که دیگر به من گذاشت مرا
هوش مصنوعی: دوست من مرا از من گرفت، خدایا! نمیدانم چه خطایی کردهام که او دیگر به من بازنگشته است.
گرفتمش سر ره دی پر از سخن دهنیروان گذشت و سخن در دهان گذاشت مرا
هوش مصنوعی: در راهی که میرفتم، شخصی را دیدم که با امیدواری و زبانی شیوایی صحبت میکرد. او به من نزدیک شد و کلامی زیبا در دلم نشاند.
ز غصه کوه کنم چرخ بیستون گوییدرین هنر به دل کوهکن گذاشت مرا
هوش مصنوعی: از شدت ناراحتی، چنان دردی دارم که میتوانم کوه بیستون را به گریه وادار کنم. به نظر میرسد در این مهارت، دل سنگی و مقاوم مرا به دل کوهکن سپردهاند.
تنم گداخت ز هجران و جان بسوخت ز شوقبلای عشق نه جان و نه تن گذاشت مرا
هوش مصنوعی: بدن من از دوری معشوق در حال نابودی است و جانم از اشتیاق درد عشق میسوزد. این عشق هیچ چیز از من باقی نگذاشته است، نه روح و نه جسم.
مرا چه زهره که گردم ندیم خلوت اوبس اینکه گرد در خویشتن گذاشت مرا
هوش مصنوعی: چگونه جرات کنم که در مکان خصوصی او حاضر شوم، وقتی که او تنها به خاطر خودم به دور من چرخیده است؟
چگونه شرح دهم سر عشق او جامیکه عشق او نه مجال سخن گذاشت مرا
هوش مصنوعی: چطور میتوانم درباره عشق او توضیح بدهم در حالی که خود عشق او اجازه صحبت کردن به من نمی‌دهد؟