شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی است که شاعر غنچه و گل را با محبوبش مقایسه می‌کند. او می‌گوید که غنچه مانند دهان تنگ محبوبش نیست و گل نیز به رنگ رخسار او نمی‌باشد. شاعر به محبوب هشدار می‌دهد که با زیبایی و ناز خود دل او را نشکنید، زیرا برای چنین هدفی لایق نیست. همچنین اشاره می‌کند که جنگ عاشقانه‌ای که او دارد، صلح با دیگران است و هیچ عاشق دیگری نمی‌تواند با او رقابت کند. در پایان نیز ابراز می‌کند که هیچ دستی وجود ندارد که زیر بار ظلم و سنگینی محبوبش نرود. شاعر به انتظار عاشقانه‌اش پرداخته و می‌گوید که هیچ تعجیل و شتابی معادل درنگ محبوبش نمی‌تواند باشد. در نهایت، او از موسیقی و احساساتی که ناشی از عزیزش است سخن می‌گوید.
غنچه همچون دهان تنگ تو نیستگل چو رخسار لاله رنگ تو نیست
هوش مصنوعی: غنچه به اندازه دهان کوچکت تنگ نیست و گل به زیبایی رخسار تو نیست.
سینه ام را به غمزه ریش مکنکین هدف لایق خدنگ تو نیست
هوش مصنوعی: سینهام را با نگاهی زیبا مجروح نکن، چرا که این درد و غم شایستهی تیر و طرفهچشم تو نیست.
جنگ تو صلح با رقیبان استهیچ عاشق حریف جنگ تو نیست
هوش مصنوعی: در اینجا بیان میشود که در نبردی که فرد عاشق با رقیبانش دارد، این جنگ در واقع برای او نوعی صلح محسوب میشود. هیچ کسی که عاشق باشد، نمی‌تواند به راحتی با این چالشها و رقابتها مقابله کند. در واقع، عشق به او انگیزهای می‌دهد که در برابر رقبایش بایستد و جنگ کند.
تا به سنگ ستم گشادی دستنیست دستی که زیر سنگ تو نیست
هوش مصنوعی: تا وقتی که کسی زیر بار ظلم و سختی تو قرار نگرفته، نمی‌تواند به تو کمک کند یا با تو همدردی کند.
چون کنی قصد قتل منتظرانهیچ تعجیل چون درنگ تو نیست
هوش مصنوعی: زمانی که تصمیم به کشتن منتظران بگیری، هیچ عجلهای وجود ندارد که شتابی بر درنگ تو باشد.
با سگان تو نانشستن ماجز مراعات نام و ننگ تو نیست
هوش مصنوعی: نشستن با سگها و همغذا شدن با آنها فقط به خاطر حفظ آبرو و جایگاه توست.
جامی از بار دل چو چنگ شدیاین غزل جز نوای چنگ تو نیست
هوش مصنوعی: اگر دل را همچون سازی به صدا درآوری، این شعر جز نوا و آهنگ تو چیزی دیگر نخواهد بود.