شمارهٔ ۲۴۶
هوش مصنوعی: این سروده بیانگر این است که در عالم ظاهر تنها زیبایی و حقیقت یار (خدا) وجود دارد و همه چیز دیگر همچون پرده‌ای است که به آن واقعیت پوشانده است. هنگامی که این پرده کنار رود، تنها یار نمایان خواهد شد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در دنیای بیرونی، تنوع و کثرت وجود دارد، اما در درون حقایق، وحدتی عمیق وجود دارد. انبوهی از جهان‌ها از این وحدت ناشی می‌شود و فقط با پاک کردن نقشها و تصورات درون می‌توان به حقیقت اصلی که تنها یکی است، دست یافت. این اشعار ما را به تفکر درباره واقعیت و کثرت در برابر وحدت دعوت می‌کند.
اگر پرده برخیزد از روی کارنبینی درین پرده جز روی یار
هوش مصنوعی: اگر پرده کنار رود، چیزی جز چهره محبوب را نخواهی دید.
بدانی چو ظاهر شود پردگیکه هم پرده او بود و هم پرده دار
هوش مصنوعی: وقتی کسی که زیر پرده قرار دارد، آشکار شود، متوجه خواهی شد که خود او هم پرده‌ای است که سایرین را میپوشاند و هم نگهدارنده آن پرده.
به هر نقش بندی چو پرده ازانبه بیرون در مانده ای پرده وار
هوش مصنوعی: با توجه به تصاویری که خلق کردهای و از آنچه درون توست بیرون آمدهای، مانند پرده‌ای هستی که همواره در معرض دید قرار دارد ولی خود را پنهان کردهای.
درون را ازین نقشها پاک کنکه شاید بیابی درین پرده بار
هوش مصنوعی: با ذهن خود از این تصاویر و نقشهای پر پیچ و خم خالی کن، شاید بتوانی در این بیخبری و پنهانی حقیقتی را کشف کنی.
به پرده درون نیست الا یکیز پرده برون است چندین شمار
هوش مصنوعی: در درون پرده تنها یک چیز وجود دارد، و آن این است که چیزهای زیادی در خارج آن هستند.
گر از پرده وحدت آید برونهزاران جهان بل هزاران هزار
هوش مصنوعی: اگر از پرده یگانگی بیرون بیاید، هزاران جهان و باز هم بیشتر به وجود میآید.
مپندار جامی که داند نشستبه دامان وحدت ز کثرت غبار
هوش مصنوعی: فکر نکن که کسی که در دامان اتحاد نشسته، از کثرت و تنوع بیخبر است.