شمارهٔ ۲۵۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر شوق و عشق عمیق شاعر به محبوبش است. او از حال و هوای عاشقانه‌ای که در دلش ایجاد شده، صحبت می‌کند و از درد و غمی که به خاطر جدایی از معشوقش تحمل می‌کند. شاعر احساس می‌کند که جذبه عشقش او را فراگرفته و به نقطه‌ای رسیده که دیگر نمی‌تواند طاقت بیاورد. در این حالت، او تنها خواسته‌اش دیدن محبوب است و از عمق وجود می‌سوزد. همچنین، شاعر به این نکته اشاره دارد که هیچ چیز جز وجودش نمی‌تواند مانع عشقش باشد و در نهایت، دلش را به عشق تقدیم کرده و از منطقی که عامل نفرت شده، فاصله می‌گیرد.
از شوق تو شوریست عجب در سرم امروزداده ست غمت بیخودی دیگرم امروز
هوش مصنوعی: امروز از شادی تو احساسی عجیبی در سرم هست، و غم تو باعث شده که دیگر نتوانم خودم را کنترل کنم.
نزدیک رسیده ست که از جذبه عشقتاین خرقه سالوس ز هم بردرم امروز
هوش مصنوعی: به زودی زمان آن میرسد که به خاطر جذبه عشق تو، این چادر ریا و تظاهر را از دوش خود بردارم.
می سوزدم از آرزوی دیدن تو جانبنشین که زمانی به رخت بنگرم امروز
هوش مصنوعی: من از شدت آرزوی دیدن تو به شدت دلم می‌سوزد، ای جانم! تنها در اندیشهام این است که روزی به چهره زیبایت نگاه کنم.
سودایی زلف توام آن گونه که از وییک موی به ملک دو جهان می خرم امروز
هوش مصنوعی: من به شدت عاشق زلف تو هستم، به طوری که امروز حاضر به هزینه کردن همه چیزم برای یک تار موی تو هستم.
سر تا به قدم غرقه شدم در غم و دردتسیلاب بلا خاست ز بام ودرم امروز
هوش مصنوعی: من از سر تا پا در مشکلات و دردهای تو غرق شدهام. امروز، مصیبتها مانند سیلاب به خانهام آمدهاند.
در راه تو جز هستی من نیست حجابیبگذر به سرم کز سر خود بگذرم امروز
هوش مصنوعی: در مسیر عشق تو، هیچ چیزی جز وجود من مانع نیست؛ پس عبور کن از بر سر من که امروز قصد دارم از خودم بگذرم.
دل دفتر عشق است نفور از رقم عقلجامی بتراش این رقم از دفترم امروز
هوش مصنوعی: دل مانند دفتری برای عشق است و از حساب و کتاب عقل بیزار است. امروز، جامی بساز که این حساب و کتاب را از دل من محو کند.