شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر توصیفی از یک خانقاه زیبا و پرخیر و برکت است. شاعر با استفاده از تصاویری مثل لاجورد و زیبایی‌های طبیعی، فضایی دلپذیر و معنوی را به تصویر می‌کشد. او به خورشید و ماه اشاره می‌کند که نمایانگر زمان روز و شب هستند و نشان‌دهنده مهمان‌نوازی و استقبال از زائران و مسافران است. خانقاه به عنوان مکانی مقدس و پناهگاه بی‌پناهان توصیف شده و اشاره می‌شود که در آن خیر و برکت وجود دارد. همچنین تصاویری از زیبایی‌های داخلی و خارجی آنجا و روح خوشی و آرامش در آن فضا به چشم می‌خورد. در نهایت، شاعر دعا می‌کند که این مکان برای مردم دارای برکت و بالا و در نظر خداوند ارزشمند باشد.
برخوان لاجورد درین طرفه خانقاهاز بهر شام و چاشت دو قرصند مهر و ماه
هوش مصنوعی: در این خانقاه زیبا و پرشکوه، دو قرص خورشید و ماه به عنوان نمادهای صبح و شام در نظر گرفته شدهاند.
بهر قدوم صادر و وارد علی الدواماز در نهاده پنجره اش چشمها به راه
هوش مصنوعی: هر زمان که کسی به در میآید یا میرود، در پنجرهاش نشسته و چشمانتظار است.
بر روی زایران ز کرم طاقهاش راابرو گشاده پشت تواضع بود دو تاه
هوش مصنوعی: بر روی زائران، به لطف و کرم او، طاقهایی وجود دارد که به شکل ابرو گشودهاند و از پشت تواضع دو تکه هستند.
جایی کشید گنبد او سرکه ساخت چرخاز گوی زرنگار خورش تکمه کلاه
هوش مصنوعی: در جایی که آسمان به شکل گنبد است، چرخش مسألهای است که با گوی درخشانی همچون خورشید به دست آمده و مانند دکمهای بر سر کلاه نمایان است.
قایم به جایگاه خوش است این بنای خیرخیری چنین نبوده حهان را به جایگاه
هوش مصنوعی: این بنا که جایگاه خوشی است، با ارزش و نیکوست و هیچ چیزی در جهان نمیتواند به این میزان اهمیت داشته باشد.
زینسان که آب لطف چکد زابر سقف اواز سنگفرش او چه عجب گر دمد گیاه
هوش مصنوعی: وقتی آب محبت و لطف از سقف او بچکد، شگفتی ندارد اگر گیاهان از سنگفرش او بروید.
روی برون او و درون هم چو بنگریچون روی دوستانست فرحبخش و غصه کاه
هوش مصنوعی: اگر به ظاهر او نگاه کنی و درونش را هم بررسی کنی، متوجه میشوی که مانند دوستانش خوشایند و شادیبخش است و غم را از دل میزداید.
هر شام چرخ ازرق یک چشم کوز پشتکاسه تهی به مطبخ او می کند نگاه
هوش مصنوعی: هر شب که آسمان تاریک می‌شود، ستارهای چون چشمی از دور به خالی بودن ظرف در آشپزخانهاش چشم میدوزد.
نوخیز شاهدیست که دارد به فرق سرپیچان ز دود مطبخ خود کاکل سیاه
هوش مصنوعی: این شعر درباره یک جوان زیبا است که با موهای سیاه و با طراوتی که ناشی از دودی است که در مطبخ بلند می‌شود، به زندگی خود ادامه میدهد. به نوعی به تازگی و شادابی او اشاره دارد و تصویر زندهای از زیبایی و طراوت جوانی را به نمایش میگذارد.
توفیق حق پناه کریمی سزد که یافتاز بهر بی پناهان توفیق این پناه
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که کمک و توفیق الهی، بایسته و شایسته است که بر کسی نازل شود که خود به دیگران، به ویژه کسانی که بیپناه هستند، یاری میرساند. در واقع، شخصی که محبت و بخشش دارد و به دیگران کمک می‌کند، شایسته دریافت حمایت و توفیق از سوی خداوند است.
باشد دعای دولت او ورد صادقانبر صدق این حدیث بود صبحدم گواه
هوش مصنوعی: دعای خیر او همیشه برای صدق و درستی این حرف، مانند یک ورد و دعاست، و صبح گاهان بر صدق آن گواهی میدهد.
بادا چنان بلند که در چشم همتشآید حقیر مسند عزو سریر جاه
هوش مصنوعی: روزگار آنقدر برپا و باعزت باشد که حتی برترین مقامات و تختهای قدرت در برابر عظمتش کوچک و بیاهمیت به نظر برسند.