شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی دو جنبه زبان و ادبیات می‌پردازد. شاعر به تازی (عربی) و همچنین به زبان فارسی اشاره دارد. او تأکید می‌کند که در زبان تازی نمی‌تواند با کسی سخن بگوید، اما در میدان ادب فارسی، خود را مانند مجنونی می‌بیند که با شور و اشتیاق در این عرصه فعالیت می‌کند. در واقع، او به عشق و جذابیت ادبیات فارسی اشاره دارد.
تازی سوار مجنون ملک سخن گرفتهدر نکته های تازی با وی سخن ندارم
هوش مصنوعی: سوار تازی، مجنون و دیوانهوار، صاحب سخن و کلام زیبا است؛ اما من در جزئیات و نکات ظریف زبانی که او استفاده می‌کند، هیچ گفتوشنودی با او ندارم.
لیکن به گاه جولان میدان فارسی رامجنون دیگر آمد انگشت نی سوارم
هوش مصنوعی: در زمان برگزاری رقابتها و نمایشهای ادبی، یک شاعر دیگر با هیجانی مشابه مجنون در عالم ادبیات ظاهر شد و با نبوغ و توانایی خاص خود به میدان آمد.