شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به عروس روح خود اشاره میکند که شاهد احساسات اوست. او با دیدن نارسایی و چالشهایی از خاک خراسان، از او خداحافظی کرده و به سوی روم میرود تا به خدمت شاه مجاهد غازی بپردازد.
عروس حجله طبعم که شاهد سخن استز آب و خاک خراسان چو دید ناسازی
هوش مصنوعی: عروس زندگی من که نماد زیبایی و هنر است، وقتی به دیدن ناهماهنگیها و مشکلات در دنیای خراسان میرسد، ناراحت میشود.
وداع کرد مرا و نهاد روی به رومبه عزم خدمت شاه مجاهد غازی
هوش مصنوعی: او از من خداحافظی کرد و به سمت رومیها رفت تا در خدمت شاه مجاهد و غازی باشد.