شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: شعر به بررسی عشق و احساسات عمیق می‌پردازد. شاعر در این ابیات به موضوعاتی چون عشق، درد و زیبایی می‌پردازد. او از پیچش و سردرگمی ناشی از عشق می‌گوید و هشدار می‌دهد که از آسیب زدن به خود و دیگران پرهیز کند. رویاها و آرزوها در خواب و بیداری در هم تنیده شده‌اند، و شاعر می‌خواهد لحظه‌ای آرامش را در کنار معشوقش تجربه کند. همچنین به زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر احساساتش اشاره می‌شود. در نهایت، شاعر به ارزش‌های هنری و ادبیات اشاره می‌کند و زیبایی کلام را در شعر و نظم ستایش می‌کند.
بر آفتاب سلسلهٔ پرشکن مپیچمشکین طناب بر ورق یاسمن مپیچ
هوش مصنوعی: بر آفتاب، زنجیرهای شکننده را نپیچ و بر گلهای یاسمن نیز طناب سیاه نزن.
زخمم زدی هزار ز یک نکته، ای رقیبمانند مار این همه بر خویشتن مپیچ
هوش مصنوعی: ای رقیب، تو با یک لبتشر من را هزار بار زخم زدهای. مانند ماری که به دور خود میپیچد، این قدر غم و غصه به خود نچسبان.
بر تن شهید عشق تو را خونْ لباس بسچون مردهٔ فسرده‌اش اندر کفن مپیچ
هوش مصنوعی: بر تن کسی که عاشق شده و جانش را برای عشق فدای کرده است، خون بهعنوان لباس است. پس مانند مردهای که در کفن پیچیده شده، تو را به دور خود نپیچ.
خواهم که سر نهی به کنارم به وقت خوابامشب، خدای را، که سر از حکم من مپیچ
هوش مصنوعی: میخواهم که سر خود را در کنار من بگذاری وقتی میخوابی امشب، ای خدا، که از دستورات من سرپیچی نکنی.
باشد دلا فسانهٔ آن زلف بس درازطوماروار در صفتش بر سخن مپیچ
هوش مصنوعی: ای دل، باید بگویی که آن زلف بلند مانند طوماری است، پس در توصیفش زیادهروی نکن و حرفت را پیچیده نکن.
بویش به هر مشام دریغ آید ای نسیممگْذر بر آن قبا و در آن پیرهن مپیچ
هوش مصنوعی: ای نسیم، به این لباس و پیراهن نزدیک نشو، چون بوی آن در هوا به مشام میرسد و جانکاه است.
جامی! تو را کمال بس است این طریقِ خاصدر طورِ شعرِ خسرو و نظم حَسَن مپیچ
هوش مصنوعی: جامی! برای تو همین کمال کافی است که در این شیوهی خاص شعر و نظم خوب، حضور داشته باشی و از پیچیدگیها دوری کنی.