شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شب و روح خود سخن می‌گوید و اشاره دارد به نیازی که انسان به نوشیدنی و حال خوش دارد. او با دعوت به صبحانه‌ای الهی و شاداب‌کننده، بر اهمیت عشق و زیبایی تأکید می‌کند. شاعر از احساسی عمیق در مواجهه با معشوق صحبت کرده و بیان می‌کند که عشق و زیبایی روح را تغذیه می‌کند، همچنین به بی‌قراری دل و جستجوی توبه اشاره می‌کند که در دلِ عشق محو می‌شود. در نهایت، این شعر تجلی عشق، می و توبه را با هم پیوند می‌زند.
سر درگلیم تن شبم آمد به گوش روح«یا ایها المزمل » قم و اشرب الصبوح
هوش مصنوعی: در دل شب، به دلیل سنگینی و خستگی، به خواب رفتم و در این حالت، صدای ندا و دعوتی به بیداری و شروعی تازه را شنیدم.
درکش می صبوح که ارباب ذوق راهم قوت جسم می شود آن هم غذای روح
هوش مصنوعی: درک کن که نوشیدن شراب صبحگاهی برای هنرمندان و اهل ذوق حالتی نشاطآور و قوت میبخشد، که این نوشیدنی نهتنها به جسم، بلکه به روح آنها نیز غذا میدهد.
از هر پیاله می که گشادم به آن دهانمفتوح گشت بر دل من صد در فتوح
هوش مصنوعی: هر بار که پیالهای را به نوشیدن باز میکنم، آن دهان باز شده بر دل من راهی مییابد و سدها را فتح می‌کند.
روی زمین ز تیرگی منکران عشقمحتاج شست و شوی دگر شد کجاست نوح
هوش مصنوعی: در این دنیا، به دلیل تاریکی و ناپذیرفتن عشق توسط بعضی افراد، نیاز به پاکسازی و نجات دوبارهای احساس می‌شود. پس، کجاست آن کسی که میتواند ما را از این وضعیت نجات دهد، مانند نوح در زمان طوفان؟
رویت که چشم زنده دلان روشن است ازوبدر علی نواظر حی الوفا یلوح
هوش مصنوعی: صورت تو چنان است که چشمان زنده دلان را روشن و سرزنده می‌کند و این نور از توست که بر دلهای وفادار میتابد و آنها را بیدار میسازد.
جعد خوشت که شد نفسم مشکبار ازومسک لدی نسائم ریح الصبا یفوح
هوش مصنوعی: رخسار زیبا و حالت جذابت باعث شده است که روح و جانم با عطر خوشی آکنده شود و بوی نسیم بهاری را حس کنم.
جامی حدیث توبه رها کن که داده اندمعشوق و می ز توبه مرا توبه نصوح
هوش مصنوعی: بگذار که دربارهی توبه صحبت نکنیم، زیرا معشوقهام و مشروب، مرا از توبهی واقعی بینیاز کردهاند.