شمارهٔ ۱۵۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و دلربایی معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که تمام صفا و زیبایی‌های جهان در وجود او خلاصه می‌شود. شاعر از تأثیرات عشق و زیبایی معشوق بر قلب و جان خود می‌گوید و بیان می‌کند که همه‌چیز از محبت او نشأت می‌گیرد. او به عشق و شوق وصل معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این احساسات عمیق و والایی که در دلش بوجود آمده، ناشی از حضوری است که معشوق در زندگی‌اش دارد. در نهایت، شاعر از ابروان معشوق به عنوان نشانه‌ای از کمال و دعا یاد می‌کند و آن را مرکز توجه خود می‌داند.
رخ نمودی صفا همین باشدخط فزودی بلا همین باشد
هوش مصنوعی: اگر زیبایی و دلنشینی تو را ببینم، میفهمم که زیبایی همواره به همراه درد و مشکل است.
کارم از طره تو درهم شدکار باد صبا همین باشد
هوش مصنوعی: تأثیر تو بر زندگی من به اندازه تأثیر نسیم صبحگاهی است.
کشمت گفته ای برای خدااز برای خدا همین باشد
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که کسی به تو گفته است، برای خداوند و با هدف رضای او، این وضعیت را بپذیر و به همین شکل زندگی کن.
فکر وصل تو هر که را گفتمگفت ماخولیا همین باشد
هوش مصنوعی: هر کسی که درباره وصال تو با او صحبت کردم، گفت که این فکر، نوعی دیوانگی است و جز این نمیتواند باشد.
شد ز مهرت مس وجودم زراثر کیمیا همین باشد
هوش مصنوعی: از عشق تو، وجود من به طلا تبدیل شده است و این همچون کیمیاگری است که اثرش همین است.
تو شهی خیل نیکوان حشمتحشمت و کبریا همین باشد
هوش مصنوعی: تو پادشاه خوبان هستی و عظمت و بزرگواری تو همین است.
بنما ابروان که جامی راقبله گاه دعا همین باشد
هوش مصنوعی: ابروهای خود را نشان بده، چون در این حال صورت زیبایت به گونهای است که برای دعا و خواستهها، برنامهریزی خاصی می‌شود.