شمارهٔ ۱۶۴
هوش مصنوعی: این شعر خبر خوشی را از رسیدن شاهی به جهان میدهد که به مانند نور و جلالی درخشیده است. شاعر از شادی و سرور مردم به خاطر ورود این شاه سخن میگوید و بیان میکند که صدای خوش او به گوشها رسیده و دلهای گمشده به او خوشامد گفتهاند. در این مجلس، افراد به شادی و سرودخوانی مشغول هستند و از لطف و رحمت شاه بهرهمند میشوند. همچنین، شاعر به احساس گناه و شرم خود در گذشته اشاره میکند و ابراز میکند که ورود این شاه باعث شادمانی و آسایش دلهای بیقوت شده است. بهطور کلی، این شعر تجلی امید و شادی در پی آمدن یک مصلح و ناجی به جامعه است.
بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسیدرساند مژده که شاه جهان پناه رسید
هوش مصنوعی: بیا که پیامآور خوشخبر از راه رسید و خبر خوشی آورد که پادشاه بزرگ به پناهگاه آمد.
فروغ نور جمالش به چشم مهر افتادصدای کوس جلالش به گوش ماه رسید
هوش مصنوعی: نور زیبایی او چنان درخشان بود که چشم خورشید را روشن کرد و صدای عظمت او به گوش ماه هم رسید.
سرود مجلس رندان دردنوش اینستکه شاه تخت جلالت به تختگاه رسید
هوش مصنوعی: شعر درباره حال و هوای جمع دوستان و رندان است و به موضوعی اشاره دارد که در آن، پادشاه به جایگاهی با شکوه و عظمت میرسد. این نشاندهنده احساس خوشحالی و شادابی در جمعی است که به جشن و سرور پرداختهاند.
شدند نعره زنان ناشنیده نغمه نیکه این نوا به مقیمان خانقاه رسید
هوش مصنوعی: صوت دلنواز نی به گوش مدعیان نرسید، اما صدای بیداد از آنسوی خانقاه به گوش آمد.
بخند گو لب مظلوم از بشارت بختکه دادبخش به سر وقت دادخواه رسید
هوش مصنوعی: لبخند بزن زیرا که خبر خوب و خوشحالی به سراغ تو آمده است و آن عدالتخواهی که در انتظارش بودی، به موقع و به حق به کمک تو رسیده است.
گناه بود کزو دور زیستم یکچندچها به روی من از شرم این گناه رسید
هوش مصنوعی: مدتی از او دور بودم به خاطر گناهی که مرتکب شده بودم، و حالا به خاطر شرم از آن گناه، نمیتوانم به او نگاه کنم.
چو کرد دعوی شادی دلم به مقدم اوز اشک شادیش از هر مژه گواه رسید
هوش مصنوعی: وقتی که دلم مدعی شادی شد، از گذر یکی از اشکهای شاد او، گواهی بر این شادی آمد.
رسید جذبه لطفی به هر ضعیف از ویبدان مثابه که از کهربا به کاه رسید
هوش مصنوعی: لطف و محبت الهی به هر انسان ضعیفی میرسد، مانند اینکه کهربا به کاه میچسبد.
به هر گدا که چو جامی فکند گوشه چشمز خاک راه مذلت به صدر جاه رسید
هوش مصنوعی: هر کسی که مانند گدایان، اندکی توجه و محبت از دیگران جلب کند، میتواند از وضعیت ذلت و حقارت خارج شده و به مقام و جایگاهی بالا دست یابد.