شمارهٔ ۲۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی عشق و جاذبه‌هایی می‌پردازد که قلب‌ها را به خود مشغول کرده‌اند. فرد شاعر در جستجوی حقیقت و عشق، به سؤالاتی اشاره می‌کند که از دیگران درباره محبوبش می‌پرسد. او به زیبایی‌های محبوب، مانند زلف و خال، و تأثیر آن‌ها بر دل‌ها اشاره می‌کند و تأکید می‌نماید که همه از عشق او دیوانه‌اند. در نهایت، او می‌گوید که در این ویرانه دنیا، گنجی وجود دارد و به دنبال سراغ این گنج است. عاشقانه‌ها و جستجوی حقیقت در کنار هم در این شعر مشاهده می‌شود.
به شب فروخته رو خانهٔ که می‌پرسیبه شمع ره سوی کاشانهٔ که می‌پرسی
هوش مصنوعی: به تاریکی شب توجه کن؛ وقتی از خانهای می‌پرسی، این شمع است که به تو راه رسیدن به آن خانه را نشان میدهد.
به عشوه در حرم کعبه پرسیم خانهچه کعبه و چه حرم خانهٔ که می‌پرسی
هوش مصنوعی: در حرم کعبه با ناز و عشوه میپرسیم منظور از خانه و کعبه چیست؟ خانهای که دربارهاش می‌پرسی، خود حرم است.
ز زلف و خال تو دل‌های ما گرفتارندخبر ز دامگه و دانهٔ که می‌پرسی
هوش مصنوعی: دل‌های ما به خاطر زلف و خال زیبایت در بند و گرفتارند. وقتی از دام و تلهای که به آن اشاره میکنی سؤال میکنی، خبر داریم.
به هر زبان ز تو افسانه‌ای و خسته‌دلاننهاده گوش که افسانهٔ که می‌پرسی
هوش مصنوعی: هر زبانی که صحبت کنی، داستانی از تو وجود دارد و دل‌های خستهای گوش میدهند که داستان چه کسی را میخواهی بپرسی.
دل هزار کس از عشق توست دیوانهولی تو از دل دیوانهٔ که می‌پرسی
هوش مصنوعی: دل‌های بسیاری به عشق تو دیوانه شدهاند، اما تو از دل چه کسی که دیوانه است، سوال میکنی؟
ز جام لعل تو مست است عقل ازو هردمحدیث ساغر و پیمانهٔ که می‌پرسی
هوش مصنوعی: عقل انسان به شدت تحت تأثیر زیبایی‌های تو قرار گرفته و هر لحظه سخن از جام و مینوشی دارد که تو از آن می‌پرسی.
یکی‌ست گنج به ویرانه جهان جامیسراغ گنج به ویرانهٔ که می‌پرسی
هوش مصنوعی: در این دنیا که به ظاهر خالی و ویران به نظر میرسد، یک گنج پنهان وجود دارد. وقتی از دیگران درباره این گنج می‌پرسی، به درستی نمیدانند که چه چیز ارزشمند و پنهانی در این ویرانی نهفته است.