شمارهٔ ۲۸۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به پرسشگری درباره حال و روز خود و دیگران پاسخ می‌دهد. او از کسی که در حال تجسس و سؤال درباره مشکلات و انحرافات زندگی اوست، می‌خواهد که به عمق دردها و رنج‌هایش توجه کند و از اوضاع واقعی آگاه شود. شاعر به زهد و عشق اشاره می‌کند و زیبایی‌های ظاهری را زیر سؤال می‌برد. او همچنین از بی‌خبری دیگران در مورد واقعیت‌های زندگی انتقاد می‌کند و نشان می‌دهد که بسیاری از پرسش‌ها ناشی از ناآگاهی و سطحی‌نگری است. در نهایت، شاعر از اهمیت درک عمیق و واقعیات زندگی تأکید می‌کند.
ای که افسانه این دیدهٔ تر می‌پرسیحال این غرقه به خوناب جگر می‌پرسی
هوش مصنوعی: ای کسی که دربارهٔ اشکها و غمهای من می‌پرسی، حالا از من بپرس که این دل خونین چه حالی دارد.
نیست بر مردم روشن بصر این پوشیدهپرس ازین جان و دل سوخته گر می‌پرسی
هوش مصنوعی: این شعر به این معنی است که مردم معمولاً نمیدانند و نمیتوانند واقعیت‌های عمیق و درونی را ببینند. اگر میخواهی درباره احساسات و دردهای عمیق کسی اطلاعات بهدست آوری، باید از او بخواهی که راجع به جان و دل سوختهاش صحبت کند.
دیده بر طلعت خوبان نگشایی زنهارای که از فتنه ارباب نظر می‌پرسی
هوش مصنوعی: چشمانت را به جمال دیگران ندوخته و مواظب باش، زیرا تو همینطور از کسانی که به زیبایی مینگرند، سوال میکنی که آیا دچار مشکل و فتنهای خواهی شد؟
عیب در مذهب ما زهد و هنر عشق بودگفتم اینک اگر از عیب و هنر می‌پرسی
هوش مصنوعی: در مذهب ما، زهد و عشق به عنوان عیب و هنر شناخته شده است. اگر در حال حاضر درباره عیب و هنر سوال میکنی، من در همین زمینه پاسخ میدهم.
از پی شرب شبانه منم و جام صبوحچندم از شغل شب و ورد سحر می‌پرسی
هوش مصنوعی: من به دنبال نوشیدنی شبانهام و نمیدانم چندمین جام را سر میکشم. وقتی از من درباره کارهای شبانه و دعاهای سحرگاهی می‌پرسی، چه باید بگویم؟
جامیا چند درین چارسوی کون و فسادمی‌نشینی و ز آفاق خبر می‌پرسی
هوش مصنوعی: ای کسی که در این دنیای پر از تغییرات و فساد سرگردانی، چرا هنوز در این فضای محدود میچرخید و از اطراف و اخبار پیرامون خود سوال میکنی؟
زآنچه ناچار تو با بی‌خبری ساخته‌ایوز چپ و راست خبرهای دگر می‌پرسی
هوش مصنوعی: تو به خاطر عدم آگاهیات، به ناچار چیزی را ساختهای و از اطراف و از دیگران، خبرهای متنوعی را جویا میشوی.