شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از مدح کسانی که به خوبی و شایستگی شناخته نمی‌شوند، انتقاد می‌کند. او می‌گوید که ستایش افرادی که دارای رفتارهای نادرست و زشت هستند، مانند بزرگ‌کردن خاکی است که بر سر می‌ریزیم و هیچ ارزشی ندارد. در واقع، او به بررسی این نکته می‌پردازد که ستایش باید برای افرادی باشد که شایستگی و فضیلت دارند، نه برای کسانی که به سیرت حیوانات شبیه‌اند.
جامی به شعر مدحت شیران ملک کننی مدح هر عوان که به سیرت سگ است و گرگ
هوش مصنوعی: شعرهایی که در ستایش بزرگان و شخصیتهای والا سروده میشود، باید به کسانی اختصاص یابد که خودشان از فضایل و صفات نیکو برخوردار باشند، نه به افرادی که به رفتارهای ناپسند و بیاخلاقی مشهورند.
مدح کسان به سر به مثل خاک خوردن استچون خاک می کنی به سر از توده بزرگ
هوش مصنوعی: مدح و ستایش از افرادی که به اندازهی بزرگی خود ارزش ندارند، مانند این است که بخواهی خاک را بر سرت بریزی. وقتی از تودهی بزرگ خاک، مقدار کمی را به سر میریزید، این کار هیچ فایدهای ندارد و تنها بیفایده و بیمعناست.