تناجی
جامی

شمارهٔ ۱۴

دی گفت عارفی که مضیق خم سپهراز محنت عوام عجب تنگ خانه ایست
گفتم ز تنگ خانه یکی نقطه محو کنکز منت لیام عجب ننگ خانه ایست