شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به انتظار و امید اشاره دارد. گوینده منتظر است تا خداوند لطیفهای تازه برایش ارسال کند، همانطور که در گذشته لباس کرمداری برای او فرستاده بود. به عبارتی، او در آرزوی دریافت نعمتها و برکات جدید از سوی خداوند است.
به یک لطیفه فرستاد ابره جامهبرایم آن که بود خلعت کرم به برش
هوش مصنوعی: ابر به من یک لباس لطیف و زیبا فرستاد، همان کسی که خود پوشیده در لباس کرم و عطوفت است.
نشسته منتظرم تا خدا برانگیزدلطیفه دگر از غیب بهر آسترش
هوش مصنوعی: من در انتظار نشستهام تا خداوند از عالم غیب لطیفهای جدید برای پوشش و زیباییام شگفتانگیز بیاورد.