شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به شرایط زمانه اشاره دارد که گروهی از افراد به بهانه‌های مختلف به اهل علم و فضل حمله می‌کنند و به آزار آن‌ها می‌پردازند. او بیان می‌کند که اهل دین به جای حمایت از اهل دل، به تهمت و آزار می‌زنند و در نهایت، از این که پیوند این افراد با یکدیگر گسسته شده است، ابراز خوشحالی می‌کند. او این وضعیت را به ارتباط نامناسب حیوانات توصیف می‌کند که نشان‌دهنده بی‌نظمی و نابسامانی است.
جامی به مقتضای زمان چون برآمدندصدیقیان دهر به رنگ سلولیان
هوش مصنوعی: در زمانهای که آمدند، مردان حقیقت و راستی، به رنگ و حالتی شبیه به زندانیان و محبوسان به نظر میرسند.
مگشا زبان به فضل که رمحیست زهرناکدر طعن اهل فضل زبان فضولیان
هوش مصنوعی: دربارهی فضیلتها صحبت نکن، چون زبان مانند نیزهای جوهرآگین است که به ستم بر اهل علم و فضیلت خوب نمیخورد و تنها ابزار بیمحتوایی در دست افراد فضول است.
بستند اهل دین پی آزار اهل دلپیرایه تناسخیان و حلولیان
هوش مصنوعی: اهل دین به خاطر آزار اهل دل، بر گردن آن‌ها بار سنگینی از انتقادات و اتهامات گذاشتند، با توجه به گرایشات ناسازگار و معانی پیچیدهای که برخی از اندیشمندان دارند.
خوش آن که سلک صحبت اینان گسست و شددمساز خرس و بوزنه و سگ چو لولیان
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که ارتباطش را با این جمع قطع کرده و با خرس و بوزینه و سگ به خوبی و سازگاری زندگی می‌کند، مانند ولگردها.