شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیتها از عشق و شیدایی خود نسبت به معشوق سخن میگوید. او خود را دیوانهای میداند که تحت تأثیر زیبایی و آواز محبوبش قرار دارد و در عین حال از دوری و محرومیت از دیدار و شنیدن صدای او به شدت ناراحت است.
دیوانه شکل دین برانداز تواممفتون دو لعل نغمه پرداز توام
هوش مصنوعی: من به شکل دیوانهوار تحت تأثیر دین و ایمان تو هستم و به زیبایی دو لب تو که آهنگ میسازند، مجذوب شدهام.
ای وای من آن زمان که ماند محرومدیده ز جمال و گوش ازآواز توام
هوش مصنوعی: ای وای بر من! وقتی که چشمانم از زیبایی تو و گوشهایم از آواز تو محروم بمانند.