شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و تاثیرگذاری خاک اشاره دارد که چشم‌نواز و روشن‌کننده نگرش‌هاست. نویسنده بیان می‌کند که نگاه صاحبنظران همواره به سوی آن خاک معطوف است و هیچ پرنده‌ای از دل ما شکسته یا بسته نمی‌تواند به جایی غیر از آن خاک پرواز کند. این‌گونه می‌توان فهمید که نویسنده عشق و ارادت خود را به آن خاک به تصویر کشیده است.
ای خاک رهت سرمه روشن بصرانسوی تو روان به دیده صاحبنظران
هوش مصنوعی: ای خاکی که در مسیر تو هستی، به مانند سرمهای روشن برای چشمهای بینا و دانشمندان، نگاهها به سوی تو جلب میشود.
ناید از ما شکسته یا بسته پرانجز سوی تو پرواز به بال دگران
هوش مصنوعی: هیچ پرنده‌ای از ما نه پر شکستهای دارد و نه پر بستهای، جز اینکه فقط به سوی تو پرواز می‌کند.