شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حقیقت جهان و گذر زمان اشاره می‌کند و از دیدی به حقیقتی می‌نگرد. او خود را در حال حرکت به سمت این حقیقت می‌بیند، اما از دیگران عقب مانده و با ناتوانی به مسیر ادامه می‌دهد. او همچنین یادآور می‌شود که دیگران نیز در تلاش برای رسیدن به این حقیقت هستند.
ای دیده حقیقت جهان گذرانسوی تو به دیده ره سپر دیده وران
هوش مصنوعی: ای چشم، حقیقت دنیا زودگذر است و به سمت تو می‌نگرد؛ تو بر آنانی که میبینند، راهی را میگشایی.
من هم لنگان از عقب رهسپرانمی آیم و آن نیز به پای دگران
هوش مصنوعی: من هم با پای لنگ و آهسته به دنبال کسی که در راه است میآیم، اما دیگران به راحتی و سریعتر حرکت میکنند.