بخش ۳۹
هوش مصنوعی: در این متن، اعرابی شتری را گم می‌کند و از دیگران می‌خواهد که اگر شترش را پیدا کنند، به آنها دو شتر خواهد داد. دیگران به او می‌گویند که این کار غیرمنطقی است، اما او معتقد است که کسانی که لذت و حلاوت پیدا کردن چیزهای گمشده را نچشیده‌اند، نمی‌توانند درک کنند که او چرا اینقدر مصمم است. او به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر گمشده‌اش کوچک باشد، ارزش جستجو و یافتن را دارد.
اعرابیی شتری گم کرد، بانگ زد که هر که شتر مرا به من آرد مر او راست دو شتر با وی. گفتند: هیهات این چه کار است که سرباری مه از خروار است؟ گفت: شما لذت یافت و حلاوت وجدان نچشیده اید، معذورید!
هوش مصنوعی: یک اعرابی شتری را گم کرد و فریاد زد که هر کسی شتر مرا بیاورد، به او دو شتر میدهم. مردم گفتند: این چه کار نادرستی است که برای یک شتر، دو شتر به کسی بدهی؟ او در پاسخ گفت: شما تا به حال لذت و خوشحالی پیدا نکردهاید، بنابراین نمیتوانید درک کنید!
گمشده گرچه حقیر است مگویکه عنان از طلبش تافته به
هوش مصنوعی: اگرچه چیز گمشدهای که به دنبالش هستید کوچک و ناچیز به نظر میرسد، اما نباید بگویید که به خاطر تلاش برای یافتن آن از مسیر خود منحرف شدهاید.
هست در قاعده خرده شناسلذت یافتن از یافته به
هوش مصنوعی: برخی افراد از آموختههای کوچک لذت میبرند و از آنچه به دست آوردهاند، خرسند میشوند.