غزل شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این بیت شعر به توصیف حال عاشقانی می‌پردازد که وقتی محبوب‌شان سوار بر محمل (وسیله‌ای برای حمل) است، باید ابتدا با دل خود وداع کرده و از عشق خود فاصله بگیرند. شاعر به‌نوعی بیان می‌کند که محبوبه در حال حرکت است و دیگر جایی برای فرود آمدن از محمل و ماندن ندارد، و این نشان از دوری و جدایی عاشق از معشوق دارد.
آن دلبر محمل‌نشین چون جای در محمل کندمی‌باید اول عاشق مسکین وداع دل کند
هوش مصنوعی: وقتی آن معشوقه زیبا در محفل و در کنار دیگران جا میگیرد، باید ابتدا آن عاشق بیچاره با قلبی داغدار وداع کند.
زین منزل اکنون شد روان تا آن بت محمل‌نشیندیگر کجا آید فرود از محمل و منزل کند
هوش مصنوعی: از این مکان، روح من به سمت آن معشوقی روان شده که در عرش نشسته است. دیگر کجا میتواند از عرش فرود بیاید و در جایی اقامت کند؟