غزل شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلدادگی به یک معشوق است. شاعر به زیبایی و شکوه معشوق خود اشاره دارد و می‌گوید اگر آن معشوق بر خاک من پا نهد، هر خار مزارم به او آسیب خواهد زد. او همچنین به حسرت شاهان اشاره می‌کند که آرزو دارند در کنار او باشند، و در نهایت به زاهدانی اشاره می‌کند که از احساسات عمیق او آگاهی ندارند. شاعر احساسات عمیق و عشق بی‌پایان خود را بیان می‌کند.
بر خاکم اگر پا نهد آن سرو خرامانهر خار مزارم زندش دست به دامان
هوش مصنوعی: اگر آن معشوق دلراهم بر روی زمین قدم بگذارد، حتی خارهای مزارم هم به پای او احترام میگذارند و دستش را میگیرند.
شاهان همه در حسرت آنند که باشنددر خیل غلامان تو از خیل غلامان
هوش مصنوعی: تمامی پادشاهان آرزو میکنند که در جمع خدمتگزاران و طرفداران تو قرار بگیرند و به مقام و جایگاه تو دست یابند.
زاهد چه عجب گر زندم طعنه نداندآگاهی از احوال دل سوخته خامان
هوش مصنوعی: عجبی نیست اگر زاهدان به من طعنه بزنند، چون آنها از درد و حال دل آدمهای بیخبر و نادان آگاهی ندارند.