شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: این شعر به درد و اندوه از دست دادن یک مؤمن اشاره دارد که از دنیای فانی و پرآشوب جدا شده و به باغی آرام و مطمئن (جنت) رفته است. او که در دنیای پر تنش دچار غم و مشکل بود، اکنون در گلزار بهشت آسایش یافته و به آرامش واقعی رسیده است. در انتها، به ثبت تاریخ این تغییر اشاره می‌شود که او زندگی دنیایی‌اش را ترک کرده و به دنیای دیگر روانه شده است.
دریغ و درد کز بیداد گردونشد از بزم احبا میر مؤمن
هوش مصنوعی: متأسفانه از ظلم و ستم روزگار، مجال خوشی و جمع دوستان مؤمن گرفته شده است.
ازین ویرانه منزل رخت بربستبه سوی باغ طوبی میر مؤمن
هوش مصنوعی: از این ویرانه که زندگیاش را ترک کرد، به سمت باغ طوبی، مهد مؤمنان حرکت کرد.
گرفتش دل ازین دیر پرآشوببه جنت کرد ماوا میر مؤمن
هوش مصنوعی: دل من از این مکان شلوغ و آشفته گرفته شده است و به بهشت پناه میبرد، جایی که مؤمنان در آن آرامش دارند.
دلش از هر غمی آسود، چون یافتبه گلزار جنان جا میر مؤمن
هوش مصنوعی: دلش پس از دوری و غمها آرام شد، زیرا در باغ بهشت، مکانی برای خود پیدا کرد.
غرض از بزم دنیا چون شتابانروان شد سوی عقبی میر مؤمن
هوش مصنوعی: هدف از جشن و شادی در این دنیا این است که انسانها با سرعت به سوی سرنوشت خود در دنیاهای دیگر حرکت کنند.
به تاریخش رقم زد کلک هاتفکه رفت از بزم دنیا میر مؤمن
هوش مصنوعی: هاتف در تاریخ زندگی مؤمن را به نگارش درآورده است، زیرا او از جشن و سرور دنیوی رفت.