تناجی
هاتف اصفهانی

رباعی شمارهٔ ۱۹

بس مرد که لاف می‌زد از مردی خویشدر پیره‌زنی دیدم ازو مردی بیش
ابنای زمانه دیدم اغلب هاتفمردند ولی با لب و با سبلت و ریش