رباعی شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: شاعر از سختی و درد جدایی سخن میگوید و احساس میکند که به خاطر فراق، زندگیاش به زحمت میگذرد. او به شبهای تار و روزهای پر از غم اشاره میکند که ناشی از دوری محبوب است و این تجربه را عذابآور میداند.
دلخستهام از ناوک دلدوز فراقجان سوخته از آتش دلسوز فراق
هوش مصنوعی: دل من از تیرهای پراحساس دوری خسته است و جانم از آتش سوزان حسرت این دوری در عذاب به سر میبرد.
دردا و دریغا که بود عمر مراشبها شب هجر و روزها روز فراق
هوش مصنوعی: ای کاش عمر من تنها به شبهای دوری و روزهای جدایی سپری نمیشد.