تناجی
هاتف اصفهانی

رباعی شمارهٔ ۲۶

اول بودت برم گذر مسکن همدست از دستم کشی کنون دامن هم
من نیز بر آن سرم که گیرم سر خویشبا من تو چنان نه‌ای که بودی من هم