رباعی شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش پروردگار و تمنا برای آزادی از دست افراد ناتوان میپردازد. شاعر با خطاب به خدا، از او میخواهد که او را از چنگال کسانی که نمیتوانند به او کمک کنند، رها سازد و به دامن قدرت و حمایت خداوند پناه ببرد.
ای شیرِ سرافرازِ زبردست خداای تیرِ شهابِ ثاقبِ شستِ خدا
هوش مصنوعی: ای شیر قهرمان و نیرومند خداوند! ای تیر درخشانی که به هدف میخورد و از شگفتیهای خداست.
آزادم کن ز دستِ این بیدستاندستِ من و دامنِ تو ای دستِ خدا
هوش مصنوعی: مرا از چنگال این بیکسان رهایی بخش و دستان خودت و دامن خودت را به من ببخش ای خدا.