رباعی شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و آتشسوزی که از طرف معشوق سرچشمه میگیرد، اشاره میکند. عاشق از معشوق یاد میگیرد که چگونه با عشق بسوزد. این عشق و سوز و گداز از جانب دوست است، و اگر پروانه در اطراف شمع نمیچرخید و نمیسوخت، عشق معنا نداشت.
آن روز که آتشِ محبت افروختعاشق روشِ سوز ز معشوق آموخت
هوش مصنوعی: روزهایی که عشق در دل شعلهور شد، عاشق از محبوبش طرز سوزاندن را یاد گرفت.
از جانبِ دوست سر زد این سوز و گدازتا درنگرفت شمع، پروانه نسوخت
هوش مصنوعی: این شوق و اشتیاقی که به وجود آمده، ناشی از محبت و دوستی است. تا زمانی که شمع روشن نشود و پروانه در اطراف آن نگردد، این احساسات بوجود نخواهد آمد.