رباعی شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج ناشی از دوری معشوق صحبت میکند. او بیان میکند که به شدت دلش به خاطر فراق میسوزد و اشکش نیز در چشمانش میریزد. این سوختن به حدی است که احساسات دیگران، چه مؤمن و چه کافر، نیز تحت تأثیر این غم قرار میگیرد.
دیشب که دلم ز تابِ هجران میسوختاشکم همه در دیدهٔ گریان میسوخت
هوش مصنوعی: دیشب وقتی که به خاطر دلتنگی و جدایی خیلی ناراحت بودم، تمام اشکهایم در چشمانم میسوخت و میریخت.
میسوختم آنچنان که غیر از دلِ توبر من دلِ کافر و مسلمان میسوخت
هوش مصنوعی: من به قدری در عشق تو سوز و گداز داشتم که هیچ دل دیگری، چه دل کافر و چه دل مسلمان، چنین نمیسوزید.