رباعی شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره توبه و شکست آن صحبت می‌کند. او در روز اول توبه کرده، اما به زودی آن را می‌شکند. هنگامی که توبه‌اش را می‌شکند، خداوند او را مورد لطف قرار می‌دهد. شاعر می‌گوید که کنترل توبه‌اش در دست خداست و اشاره می‌کند که نه می‌تواند توبه‌اش را به‌طور کامل بشکند و نه به‌طور کامل درست کند.
کردم توبه، شکستی‌اش روز نخستچون بشکستم، به توبه‌ام خواندی چست
هوش مصنوعی: من در روز اول توبه کردم، اما آن را شکستم. حالا که توبه‌ام را شکستهام، تو با شتاب به سراغ من آمدی.
القصه زمام توبه‌ام در کف توستیک دم نه شکسته‌اش گذاری نه درست
هوش مصنوعی: در نهایت، من کنترل توبه‌ام را در دست تو دارم؛ نه آن را به هم میزنم و نه به درستی انجام میدهم.