رباعی شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که آزادی و عشق بهراستی وجود ندارند و او به بندگی و خواست خود اعتراف میکند. از این پس، با توجه به دوستی که دارد، هر گونه گفتوگو و خصومت از بین میرود.
آزادی و عشق چون همی نامد راستبنده شدم و نهادم از یکسو خواست
هوش مصنوعی: آزادی و عشق هر دو به درستی دنیای واقعی نمیآیند، بنابراین تصمیم گرفتم که به بندگی درآیم و از یک سمت به خواستههایم رجوع کنم.
زین پس چونان که داردم دوست رواستگفتار و خصومت از میانه برخاست
هوش مصنوعی: از این پس، هر طور که دوست دارم، میتوانم سخن بگویم و دعوا و اختلافها از میان برطرف شده است.