رباعی شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی موضوع عشق و حقیقت می‌پردازد. او می‌گوید که شکل‌های زیبا و محبوب در دل عاشقان، در واقع جلوه‌های حق و حقیقت هستند و نه تنها در دل‌ها، بلکه در همه جا به وضوح دیده می‌شوند. همچنین اشاره می‌کند که هر چیزی که به‌واسطه تقلید و پیروی از دیگران به‌دست آمده، حقیقت مطلقی ندارد و تنها باید حقیقت راستین را جستجو کرد.
بر شکل بتان رهزن عشاق حقستلا بل که عیان در همه آفاق حقست
هوش مصنوعی: عاشقان حق در جستجوی زیباییها هستند که در واقع این زیباییها تنها نمایانگر حقیقت الهی در همه جهات و آفاق هستند.
چیزیکه بود ز روی تقلید جهانوالله که همان به وجه اطلاق حقست
هوش مصنوعی: چیزی که از روی تقلید در جهان وجود دارد، در واقع همان حقیقت است.