رباعی شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این ابیات درباره‌ی شبی صحبت می‌کنند که شاعر به خاطر رابطه‌اش با محبوبش شب را کوتاه و تنگ احساس می‌کند. او می‌گوید که آن شب، شب دشواری بوده و حتی نشانه‌هایی مانند خروس و ستاره‌ها نیز تحت تأثیر این جنگ عاطفی قرار دارند. به طور کلی ابراز حسرت و تنگنای روحی در این شب عاشقانه است.
آن شب که مرا ز وصلت ای مه رنگستبالای شبم کوته و پهنا تنگست
هوش مصنوعی: آن شب که تو را به دست آورده بودم، ای ماه، برفراز سرم شب کوتاه و دنیا تنگ و محدود به نظر میرسید.
وآن شب که ترا با منِ مسکین جنگستشب کور و خروس گنگ و پروین لنگست
هوش مصنوعی: آن شب که تو با من، این آدم بیچاره، درگیر شدی، شب تاریکی بود و خروس هم سر و صدا نمیکرد و ستاره پروین هم چنان مانندی لنگ و ناتوان بود.