رباعی شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به اهمیت و زیبایی دیدن دوست اشاره می‌کند. او می‌گوید که چشمی دارد که پر از دیدن دوست است و هرگاه به دوست نگاه می‌کند، احساس خوشایندی دارد. در واقع، او نمی‌تواند بین دوست و دیده‌اش تفاوت قائل شود؛ زیرا دوست یا درون دیده‌اش است و یا خود دیده‌اش همان دوست است.
چشمی دارم همه پر از دیدن دوستبا دیده مرا خوشست چون دوست دروست
هوش مصنوعی: من چشمی دارم که تمامش پر از تماشا کردن دوست است و این دوست را با همه وجود میبینم و این برای من بسیار خوشایند است.
از دیده و دوست فرق کردن نتوانیا اوست درون دیده یا دیده خود اوست
هوش مصنوعی: نمیتوان میان چشم و دوست تفاوتی قائل شد؛ یا او در دل من است یا آنکه دل من او را میبیند.